Αντιγράφω απο το ιστολόγιο του σκηνοθέτη...

Ένας πολύ κοντινός μου άνθρωπος τον εκτιμά ιδιαίτερα και τελικά δεν έχει και τόσο άδικο...


------------------------------->

Η ταινία επιχειρεί με τρόπο μη αφηγηματικό - με τη σωματική και μουσική έκφραση ως εναλλακτικό λόγο - να σκιαγραφήσει το τετράπτυχο «επιθυμία, δράση, ικανοποίηση, άρνηση».

Στην ταινία μου / δήλωση για τον νεοπαγή κινηματογράφο:
Το ανθρώπινο σώμα ξεπερνά τα πλάστιμα όρια του.
Η παραστατική έκφραση συνεργεί με την υπερβατική αντανάκλαση της, την κινηματογραφική ματιά.
Ο άκαμπτος χώρος καμπυλώνεται, ρευστοποιείται και συνπαρασύρεται.
Χωρίς χρήση φίλτρων / απομιμήσεων οπτικών εφέ.
Ως μια ακολουθία από 0 και 1, με τις επεμβάσεις μου ως μαθηματικές πράξεις.
Η μουσική συνθέτει το σύνολο, καταργώντας το χρόνο ως σύμβαση.
Μόλις συνόψισα τους τελεστές μου
(ελεύθερη χορογραφία / παραστατική έκφραση,
κινηματογραφιστής / απεικαστικός συμπρωταγωνιστής,
ένδοθεν αξιοποίηση του ψηφιακού μέσου,
αχρονική / ατονική σύνθεση).
Αυτοχαρακτηρίζομαι πειραματιστής.
Όχι κατ' ανάγκη από ηθική στάση, αλλά ως ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.

Credits
η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο του Αλεξάντρ Κοζέβ «Εισαγωγή στην ανάγνωση του Χέγκελ» και στον πίνακα του Καραβάτζιο «Η σαύρα»

αδίστακτοι περφόρμερς: Τάσος Μπαμπατζιάς, Γεωργία Τουρμούζη
αφήγηση: Ζακλίν Κέρμπι
κάμερες: Ιωάννης Πρωτονοτάριος, Γιώργος Κηετζής
καλλιτεχνική διεύθυνση, σκηνικά, ζωγραφιές ενδιάμεσων τίτλων: Γεωργία Τουρμούζη
χορογραφίες: Τάσος Μπαμπατζιάς
μουσική: Έπαυλις Παυλάκης

ακούγονται οι συνθέσεις: Δάκρυα κήπου #2, Αλεξία, Τόσο βαθιά, Μουσλίμ, Εγκατάσταση, Τελευταία εβδομάδα
η εκτέλεση έγινε ζωντανά, μπροστά σε κοινό, με αισθητήρες αφής και κίνησης

σκηνοθεσία, επεξεργασία & παραγωγή: Ιωάννης Πρωτονοτάριος © 2007